Bazı insanlar vardır; onları tanıdığınızda önce unvanlarını değil, insanlıklarını fark edersiniz. İşte Nevzat Selvi de benim için böyle isimlerden biridir. Yıllarca ülkesini dünyanın farklı coğrafyalarında temsil etmiş bir diplomat olmasına rağmen, konuşurken o makamların ağırlığını değil, insan sıcaklığını hissedersiniz. Diplomasi, yalnızca devletleri temsil etmek değildir. Aynı zamanda sabrı, nezaketi, sağduyuyu ve farklı düşünceleri dinleyebilme erdemini de gerektirir. Nevzat Selvi'nin bugün kaleme aldığı yazılarda da bu birikimin izlerini görmek mümkündür. Her satırında yılların gözlemi, devlet tecrübesi ve ülkesine duyduğu sorumluluk hissedilir. Bugün yollarımızın kesiştiği yer ise Atatürk'ün büyük bir inançla kurduğu ULUS Gazetesi'dir. Gazeteler yalnızca haber veren kurumlar değildir; bir ülkenin hafızasını da taşırlar. Böyle bir mirası yaşatmak ise kolay değildir. İşte Nevzat Selvi, ilerleyen yaşına rağmen bu mirası yaşatmak için büyük bir gayret gösteriyor. Yorulmadan yazıyor, düşünüyor, üretiyor ve çevresindeki insanları da bu çabanın bir parçası hâline getiriyor. Onu farklı kılan yalnızca yazıları değildir. Gazetenin köşe yazarlarıyla kurduğu dostluk, samimiyet ve dayanışma da takdire değerdir. Kimseye tepeden bakmayan, herkesi dikkatle dinleyen, fikir alışverişini önemseyen, güler yüzüyle bulunduğu ortama sıcaklık katan bir insandır. Bazen bir cümlesiyle yol gösterir, bazen sessizce dinleyerek en büyük desteği verir. İşte gerçek devlet insanlığı biraz da budur. Hayat bize zaman zaman büyük makamların büyük insanlar yetiştirdiğini düşündürür. Oysa gerçeği yaşayınca anlıyoruz ki büyük makamlar değil, büyük karakterler iz bırakıyor. Nevzat Selvi'nin bıraktığı iz de tam olarak budur. Diplomat kimliğiyle devletine hizmet etmiş, kalemiyle düşünmeye devam etmiş, dostluğuyla çevresindeki insanlara güç vermiş bir aydın... Atatürk'ün emanet ettiği Cumhuriyet değerlerine ve ULUS Gazetesi'nin tarihsel misyonuna sahip çıkma konusundaki kararlılığı, bugün de örnek olmaya devam ediyor. Çünkü bazı insanlar emekli olurlar; fakat memleket sevdasından hiçbir zaman emekli olmazlar. Dileğim odur ki, böylesine değerli insanların bilgi ve birikimi daha uzun yıllar yeni kuşaklara ışık tutsun. Çünkü ülkeler yalnızca güçlü kurumlarla değil; birikimini paylaşan, dostluğu büyüten, nezaketi elden bırakmayan insanlar sayesinde de ayakta kalır. Nevzat Selvi, işte o insanlardan biridir.