Bir milletin hayatında öyle anlar vardır ki; siyaset vatandan daha küçük, anlaşmazlıklar tarihten daha dar hale gelir ve sağduyu artık sadece siyasi bir tercih değil, ahlaki bir sorumluluk olur. Böyle zamanlarda herkes şunu hatırlamalıdır: Vatanlar hükümetlerin ve partilerin ömrüyle ölçülmez; bir milletin hafızası, kimliği, tarihi, fedakârlıkları ve nesillerin hayalleriyle yaşar. Türkiye Cumhuriyeti bir günde kurulmadı, bugünkü konumuna kolay yollarla ulaşmadı. Savaşlardan, acılardan ve büyük imtihanlardan geçerek yükseldi. Omuzlarında yüzyılların birikimini taşıyan derin bir tarihî ve medeniyet mirasına sahiptir. Türkiye sadece sınırları ve kurumları olan bir devlet değildir; geniş bir hafızayı, köklü bir kültürü ve tarihe iz bırakmış derin bir Türk mirasını taşıyan büyük bir milletin hikâyesidir. Türkiye, toplumunu ve devletini sarsan zor dönemlerden geçti; askerî darbeler, siyasi krizler, parti kapatmaları ve milletin hafızasında derin yaralar açan çalkantılar yaşadı. Merhum Başbakan Adnan Menderes’in idamı Türk siyasi tarihinin en acı sahnelerinden biri olarak hafızalara kazındı. Farklı dönemlerde çeşitli siyasi hareketler ve düşünceler baskılarla karşılaştı. Ancak Türkiye her defasında ayağa kalktı. Çünkü bu millet şunu çok iyi biliyordu: Vatan her türlü anlaşmazlıktan büyüktür; devlet bir gemidir, eğer sarsılırsa sadece bir kesim değil, herkes zarar görür. Bugün de siyasi tartışmalar ve özellikle Cumhuriyet Halk Partisi ile ilgili gündemdeki gelişmeler karşısında ihtiyaç duyulan şey gerilimi artırmak değil, büyümeden ateşi söndürmek, ayrılıkları büyütmek değil köprüler kurmak ve öfke yükselmeden aklı öne çıkarmaktır. Büyük ve istikrarlı bir devletin sarsılması yalnızca kendi halkı için değil, bütün insanlık için bir kayıptır. Çünkü devletler sadece haritalar üzerinde çizilmiş sınırlar değildir. Onlar çocukların güvenliği, ailelerin huzuru, nesillerin geleceği ve milyonlarca insanın umududur. Devletler sarsıldığında yalnız insanlar değil, umutlar da zarar görür. Bu nedenle Türkiye’nin istikrarını korumak yalnızca siyasi değil; millî, ahlaki ve insani bir sorumluluktur. Çünkü Türkiye bir partinin, bir hükümetin veya bir muhalefetin değil; çocuklarının, şehitlerinin, analarının ve bu toprakları seven herkesindir. Vatan sevgisi huzurlu günlerde değil, zor zamanlarda ortaya çıkar. İnsanlar fikir ayrılığı yaşasa da vatan sevgisinde birleşebiliyorsa, işte gerçek güç oradadır. Partiler değişebilir, ittifaklar değişebilir, isimler değişebilir. Ama vatan kalır. Tarihin derinliklerinden gelen büyük Türk mirasını taşıyan Türkiye bugün evlatlarından bir şey beklemektedir: Öfkenin yerine sağduyuyu, gerilimin yerine hikmeti, çatışmanın yerine diyalogu ve barışçıl yolları tercih etmek. Türkiye güçlü kalsın, milletiyle birlik içinde kalsın. Çünkü büyük devletler fikir ayrılıklarıyla değil, insanların vatanın her şeyden büyük olduğunu unutmasıyla zayıflar.