Kış güneşi pencere camından süzülüyor. Toz zerrecikleri ağır ağır dönüyor sınıfta. Öğrenciler defterlerine eğilmiş; kimi kalemini çeviriyor, kimi satırları sessizce takip ediyor. Duvarın ortasında Atatürk’ün fotoğrafı. Çerçevesi sade, camı matlaşmış… Ama gözleri canlı! O gözler sınıfa giren herkesi karşılıyor. Sessiz bir otoriteyle hem öğretmeni hem öğrencileri kucaklıyor. Edebiyat öğretmeni Hüseyin Bey bir soru soruyor: “Nazım Hikmet’in bu dizelerinde hangi duygu öne çıkıyor?” Arka sıralardan çekingen sesler: özgürlük… özlem… Hüseyin Bey gülümseyerek onaylıyor. Ama gözleri yine fotoğrafa kayıyor. Çünkü onun için dersin gizli müfredatı defterlerde değil, o bakışlarda yazılı. Ön sırada Aslı dikkatle fotoğrafa bakıyor. Duruşu dik, bakışı sabit. Sanki sessiz bir konuşma yapıyor. Hüseyin Bey soruyor: “Aslı, sen neden böyle dikkatle bakıyorsun?” Aslı gözlerini ayırmadan cevap veriyor: “Hocam, siz hep oraya bakıyorsunuz. Ben de merak ettim. O gözlerde ne buluyorsunuz?” Sınıf birden sessizleşiyor. Mehmet kalemini bırakıyor, Ayşe defterini kapatıyor, Ali başını kaldırıyor. Herkes aynı anda o gözlerin altında birleşiyor. Hüseyin Bey derin bir nefes alıyor: “Her dersin sonunda o gözlerde bir hatırlatma var. Sanki bize ‘unutmayın’ diyor. Bu sınıfta, bu ülkede, bu dilde…” Hepimizin borcu var?” Ayşe fısıldıyor: “Bazen sanki bize değil, sadece size bakıyor hocam.” Mehmet ekliyor: “Ben de o bakışta kendimi görüyorum.” Ali gülümsüyor: “Sanki hepimizi birden görüyor, ama her birimize ayrı bir şey söylüyor.” Hüseyin Bey gülümseyerek noktayı koyuyor: “Portreler herkese birden bakar. Ama bazen bir kişiye daha çok bakar. Çünkü o bakışta hem geçmiş hem gelecek vardır.” O gün sınıfta ders sadece edebiyat değildi. Atatürk’ün fotoğrafı, öğretmenle öğrenciler arasında sessiz bir köprü kurmuştu. O köprüde saygı, sevgi ve hatırlama vardı. Ve belki de en çok şunu hatırlatıyordu: Müfredat değişir, kitaplar yenilenir, sınav sistemleri gelir geçer. Ama bazı gözler vardır ki, sınıfta sessizce durur ve hep aynı şeyi söyler:  “Unutmayın.” Unutmayın ki, eğitim sadece test çözmek değildir. Unutmayın ki, ders sadece müfredat değildir. Ve unutmayın ki, bazen bir fotoğrafın gözleri, en kalın ders kitabından daha çok şey anlatır.