Orman Mühendisi Yücel Çağlar bizi, yine uyarmaktadır… 12 Ocak 2026 tarihli “Ormancılık çalışmalarının da çevresel etkileri değerlendirilmelidir!” başlıklı yazısıyla. “Ormanlarımız ve Ormancılığımız Üzerine “Sessiz” Tartışmalar” köşesinde. Değerli Yücel Çağlar bu uyarıları-yazıları niçin yazmaktadır? Çünkü, “…evren, dünya, ülkemiz kimsenin insafına bırakılamaz…” (sayfa 9) Çünkü, Anayasamızın 56.ncı maddesi gereğince, her vatandaşın çevresel hakkı ve ödevi vardır. Çünkü yazar; gerçek bir aydındır, yurtseverdir, halkçıdır, toplumcudur, yanlışı gösterecek, iyiyi-doğruyu ve güzeli bize önerileriyle anlatacaktır. Her yazısında-eyleminde-kitabında olduğu gibi, burada da saptamalarını yapmış, eleştirilerini sıralamış ve önerilerini de sunmuştur. Nasıl? Bilimin yöntem ve gücüyle… Yer yer sanatın, özellikle de edebiyatın canlı-akıcı diliyle… Felsefenin etik ve estetik bakışıyla, diyalektiğin bütüncül, değişken, devinimci, çelişkisel özelliklerini de kullanarak… Konunun tarihsel ve toplumsal yönlerini bütünlüklü biçimde vererek… Böylece yazarın neyi, niçin ve nasıl yaptığına kısa bir giriş yaptık, şimdi gelelim konuya. Sayın Çağlar; Türkiye’de yapılan çevresel etki değerlendirmelerinin (ÇED) “…biçimsel, “çalınacak minareye kılıf arama”, iş yapıyormuş görünmek, dahası sınıfsal, sermayenin karını arttırmak…” gibi amaçlarla yapıldığını örnekleriyle vurgulamaktadır. Ülkemizde yürürlükteki ÇED düzeninin sorunlu olduğunu yazmıştır. Son sözü üretim ilişkilerinin söylediğini belirtmektedir. (sayfa 9) “Halkı bilgilendirme” adı altında yapılanların tam anlamıyla biçimsel olduğunu, taraflar için bilgi orantısızlığı içerdiğini belirtmiştir. ÇED uygulamalarında “kümülatif etki değerlendirilmesi”nin geçiştirildiğini öne sürmektedir…(sayfa10) Anayasanın 56.ncı maddesi gereğince, devlet ve tüm T.C. vatandaşlarının “çevresel” hak ve sorumluluk sahibi olduklarını bizlere anımsatıyor. Dolayısıyla, bu anayasal hak ve ödevin gereğini yapmaya, “çevrecilik”, yapanlara da” çevreciler” denilemeyeceğini vurgulamaktadır. Değerli yazar Yücel Çağlar; diğer alanlardaki ÇED uygulamalarına ve konunun felsefi temeline yönelik saptama ve eleştirilerinin yanı sıra, ormancılıktaki “belgelendirmenin” ÇED sayılamayacağını da güzel bir dille ortaya koymaktadır. Ormancılık çalışmalarında, niçin ve nasıl bir ÇED düzeni olabileceğini de tüm boyutlarıyla, örgütsel, yasal ve yönetsel açılardan bu yazısında sunmuştur. Yetkilileri yararlanmaya çağırıyoruz. Doğru işlerin, doğru biçimlerde yapılması vatandaş olarak talebimizdir. Sessiz tartışmalar, toplumsal çığlıklara dönüşmeden lütfen önerilere kulak verelim… Sevgili Yücel Çağlar; çok yaşayın, sağlıkla, yazılarınızla, yol gösterici emeklerinizle…