Bizim toplumun yapısını tarihsel ve toplumsal evrim içinde inceleyen araştırmalar 1970’lere doğru yeni başlamıştır. Devrimciler sosyalizmi ancak bu çalışmalarla Türkiye gerçeğine güçlü biçimde oturtabileceklerdir. Osmanlı düzeni nedir, Cumhuriyete geçerken hangi miras sözkonusudur, Türkiye’de sanayi devrimi niçin gerçekleşmemiştir, Kapitalizmin gelişmesi hangi süreçlerden geçmiş, sınıfların gelişimi nasıl ilerlemiştir? Bu günkü tekelci kapitalist emperyalist sistem içinde Türkiye hangi üretim tarzı ve üretim ilişkileri içinde ve nasıl yer almaktadır? Bu soruların ekonomik politik, tarihsel, toplumsal yanıtları bir çırpıda verilemez. Ancak ciddi bilimsel çalışmalar ve gözlemler sayesinde bir bakış açısı ortaya konulabilir. Ve bu yaklaşımla da yukarıdaki soruların yanıtlarına gelecek yazılarda eğileceğiz. Elimizdeki bulgulardan, okuduklarımızdan ve gözlemlerimizden devrimci-toplumcu-ilerici siyasetlere önerilerimiz şunlardır: 1-Muhalefet halkın geçim zorluğundan nasıl çıkacağını göstermelidir. Sadece asgari ücret değil, asgari geçim seviyesi, verimlilik kazanımları gibi yeni formüller üretmelidir. 2- Sosyal yardımları da aşan yeni gelir kaynakları önerebilmelidir. 3- Devletçiliğe yeni bir biçim verecek formüller çıkarabilmeli. Şimdiki devlet büyük sermaye çevreleri için iyice şişmiş durumdadır. 4-Devlet yapısı genişlemiştir. Siyasal rekabet iyice azaltılmış, Çok uluslu şirketlere yeni alanlar açılmıştır. 5- Tepkilerin-öfkelerin bireysel değil, örgütlü olması, piyasa aktörlerine değil, düzenin temel ezici yapısına yönelmesi tavsiye edilir. 6-Aşırı karlılık sağlayan kesimler yapışkan enflasyonun temel kaynağıdır. Bağımlı ve işbirlikçi sermaye yüksek talebi oluşturmakta, rant ekonomisine kapı açmaktadır. 7- Dolayısıyla yüksek enflasyon halkın cebinden yüksek karlılık için para çekme ve halkı sürekli borçlandırma sürecidir. 8- “Çalınmış zenginliklere” dayalı bu kapitalist düzene karşı geniş cepheli bir birleşik mücadele örgütlenmesi gereklidir. 9- Temel yapısal sorunlarla, güncel gelişmeler birlikte düşünülmeli, bağıntı ve mücadele bağlantıları iyi kurulmalıdır. 10- Her ilerici siyaset, parti, oluşum sınıfsal emek-sermaye temelinde, ülkenin yapısal sorunlarını saptayacak çalışma grupları oluşturmalı, bu sorunların bütünselliğinde güncel ekonomi politik konuların çözümüne de katkı sunacak önerileri geliştirmelidir. 11- Bir bilimsel araştırmada(Oksijen Gazetesi, Sayı 272, 27 Mart- 2 Nisan 2026) uluslararası 10 gösterge ile birlikte “toplumsal esenliğimiz” ölçülmüştür. Sonuç; Türkiye toplumsal olarak “verimsiz mutsuzluk” içindedir. Verimsiz Mutsuzluk rejimi; ekonomik büyüme, altyapı, sağlık ve eğitim gibi alanlardaki ilerlemelerin toplum için gerçek mutluluğa dönüşmemesini anlatıyor. Bu yöndeki çalışmalarımız artarak ve genişletilerek sürecektir. Sağlıkla, üretkenlikle, bilim-sanat ve felsefeyle kalınız...