Üzerine ölü toprağı serpildiği anlar vardır. Bu ölü toprağını kimi zaman kendin üzerine atarsın kimi zaman başkaları senin üzerine atar. Bir miskinlik, bir durgunluk, bir mutsuzluk halidir ki sorma! Nedensiz olduğu haller de vardır, ancak çoğu zaman altından kalkamayacağını düşündüğün ağır yüklerdir o ölü toprağı... Çözüm bulabilmek için çok büyük çaba gerektiren haller, vaktinin yetmeyeceğini düşündüğün olaylar, enerjinin yetersiz kalacağını fark ettiğin durumlar vb. Bu gibi durumlarda daha yola çıkmadan kendini yatağa atar hem zihninde emek ve çaba sarf etmediğin saniyelerin vicdan azabı hem de emek versem bile zaten olmayacaktı düşüncesi birbirini yer durur. Benim de böyle zamanlarım oldu. Hayattan umudu kestiğim, dizlerimde derman kalmayan, nefes alamadığım, alsam da yetmediği... Şimdi bakıyorum arkama hepsinden ders çıkarıp kalkmışım ayağa. Kiminde fazla oyalanmışım, kiminde hemen ayaklanmışım. Kör kuyuya düştüğünü hissedenler için sıradaki hikayem: " Bir gün köylünün birinin eşeği kör bir kuyuya düşer. Eşek aşağıda, sahibi yukarıda binbir telaş tepinirler. Adam çıkartmak için çabalar ama tek başına halledemeyeceğini anlar. Yardım istemek için köyüne gider. Bütün köy ahalisi ellerinde kazma, kürek, merdiven, halat alarak kuyuya giderler. Merdiven denerler kısa kalır, halat atarlar güvenli gelmez, kazma kürek desen anlamı yoktur. En sonunda eşeği oradan kurtaramayacaklarına karar verirler. Eşeğin de umudu kalmamıştır zaten. Köylülerden biri ortaya bir fikir atar: 'Bu eşeğin buradan çıkması imkansız, burada telef olup gidecek. En iyisi üzerine toprak atalım da oraya gömelim' Eşeğin sahibi dışında herkese mantıklı gelir bu teklif. Sahibinin gözyaşları içinde köylülerin her biri bir kürek toprak sallar kuyuya. Eşek başta kaderine razı gelir. Sonra hareket ettikçe üzerindeki toprağın yere döküldüğünü fark eder ve üzerine her toprak geldiğinde silkelenmeye başlar . Köylüler toprak atar, eşek toprağı ayaklarının altına alır, köylüler toprak atar, eşek topraktan kurtulur... Derken bir süre sonra baktılar ki eşek yukarı kadar çıkmıştır. Köylüler ölmesi için toprak attıkları eşeğin aslında hayatını kurtarmıştır." Ben de üzerime gelen dertleri ayağımın altına almayı başardım ve kör kuyulardan bu sayede çıktım. Üzerindeki ölü toprağını silkmeyi öğrenmekti asıl olan ve ben bunu başarmıştım!