Sırtlarına aldıkları tüfek boylarından uzundu. Tokat'tan çıkan on beşliler için ağıtlar bile yakılmıştı. Onlar ise dönmeyi hiç düşünmediler... 18 Mart Çanakkale zaferi... Sanır mısınız ki 18 Martta savaş bitti. 18 Mart günü Çanakkale Boğazı'na giren düşman gemileri İstanbul'a doğru yol aldılar. Kolaydı onlar için bu yolculuk. Tabi ki 275 kiloluk top mermisini tek başına omuzlayan Seyit Onbaşımız olmasaydı... Yüzbaşı Tophaneli Hakkı Bey komutasındaki Nusret Mayın Gemimiz olmasaydı... Tophaneli Hakkı Bey'in "sadece 26 mayınımız var işe yarar mı bilmem paşam" demesi üzerine gördüğü rüyadaki 26 sayısı ile bağdaştırıp "yarar yarar Hakkı" diyen ve mayınları yatay değil de dikey yerleştirin emrini veren Cevat Paşamız olmasaydı... Ve ayrıca 300 yıl galibiyet yüzü görmeyen o koca Osmanlı'ya galibiyet yüzü tattıran koca yürekli mavi gözlü dev olmasaydı... Kazandık kazanmasına, deniz zaferiydi, yerle bir ettik düşman donanmasını... Keşke burada bitseydi her şey yurdumuzdan elini eteğini çekseydi düşman askeri, bitmedi hırsları, bitmedi aç gözlülükleri. Birçok savaşa daha gebeydi Anadolu. Ama hepsinden alnının akıyla çıktı. Bu yıl Ramazan Bayramı ile birleşen bu zafer günü nasıl da anlamlı oldu. Bugün Türkiye'nin etrafında ateş çemberi varken Ramazan Bayramı kutluyabiliyorsak 18 Martlar, 30 Ağustoslar, 29 Ekimler sayesindedir. Can-ı gönülden anıyor ve hatırlatmak istiyorum sizleri... Ayrıca sevgili okurlarım Ramazan Bayramımızın bu kadar anlamlı bir günle birleşmesi vesilesiyle de bayramızını kutluyorum.