Bohemian Grove, Amerika Birleşik Devletleri’nin Kaliforniya eyaletinde, Monte Rio yakınlarında yer alan yaklaşık 1.100 hektarlık ormanlık bir alandır. Bu alan, 1872 yılında kurulan ve sanatçılar, iş insanları, akademisyenler ve siyasetçilerden oluşan özel bir kulüp olan Bohemian Club’a aittir. Kulüp, özellikle her yıl Temmuz ayında düzenlenen ve yaklaşık iki hafta süren kapalı toplantılarıyla tanınır. Bohemian Grove’un kamuoyunda dikkat çekmesinin temel nedeni, bu toplantıların son derece gizli yürütülmesi ve katılımcı listesinin uzun yıllar boyunca Amerikan siyasi ve ekonomik elitleriyle örtüşmesidir. Geçmişte bu toplantılara katıldığı bilinen isimler arasında ABD başkanları, savunma sanayii yöneticileri, medya patronları ve üst düzey bürokratlar yer almaktadır. Kulüp üyeleri ve savunucuları, Bohemian Grove’u resmî olarak “Günlük politik ve ekonomik rekabetten uzak, entelektüel ve sanatsal paylaşımların yapıldığı özel bir sosyal alan” olarak tanımlar. Ancak Grove’u tartışmalı kılan unsur, burada gerçekleştirilen ritüelistik törenlerdir. Özellikle “Cremation of Care” (Kaygıların Yakılması) adı verilen seremoni, kamuoyunda en çok bilinen etkinliktir. Bu törende, büyük bir baykuş heykeli önünde sembolik bir ritüel sahnelenir. Baykuş, Bohemian Club tarafından “bilgelik” ve “tefekkür” sembolü olarak tanımlanır. Bu ritüellerin doğası, dışarıya kapalı olması nedeniyle uzun yıllar boyunca spekülasyonlara yol açmıştır. Kimileri bunları teatral ve sembolik performanslar olarak değerlendirirken, kimileri de bu tür kapalı alanlarda gerçekleştirilen pratiklerin güç, iktidar ve kolektif bilinç üzerinde sembolik ve psikolojik etkileri olduğunu ileri sürmüştür. Bohemian Grove organizasyonunda kullanılan baykuş sembolü neyi temsil eder? Elit grupların kapalı, ormanlık alanlarda ritüelistik pratikler gerçekleştirme motivasyonu nedir? Bu tür semboller ve pratikler yalnızca folklorik ya da teatral unsurlar mıdır, yoksa daha derin bir bilinç, iktidar ve psikoloji meselesine mi işaret eder? Bu yazı, Bohemian Grove’u komplo teorileri ile doğrulanmış tarihsel gerçekler arasına sıkıştırmak yerine; burada kullanılan sembolleri, mitolojik, ezoterik ve astrolojik bir okuma ile ele almayı amaçlamaktadır. Özellikle baykuş figürü ve ritüel temalarının, bireysel ve kolektif bilinç düzeyinde neyi temsil ettiğini anlamak için astrolojik bilgilerimden de yararlanarak 4. ve 10. ev ekseninde ilerleyen bir analiz sunacağım. Ezoterik ve psikolojik birçok öğretide Kutsal Anne ve Kutsal Baba, bir bilinç formunun içsel bütünlüğünü sağlayan iki temel ilke olarak ele alınır. Bu kavramlar biyolojik anne–baba figürlerinden ve atanmış cinsiyet konseptinden bağımsızdır. Astrolojik düzlemde bu dualite 4. Ev / Ay / Yengeç / Anne ve 10. Ev / Satürn / Oğlak Baba olarak yansıtılır. Bu eksen, yalnızca bireysel psikolojiyi değil; toplumların nasıl şekillendiğini, hangi değerlerin ödüllendirildiğini ve hangilerinin bastırıldığını da gösterir. Bir bilinç formunun tekâmülü için hem dişil (alıcı, koruyucu, sezgisel) hem de eril (yapılandırıcı, sınayıcı, disipline edici) ilkeleri içselleştirmesi gerekir. Evrensel sistem, bir ilkenin bütünüyle reddedilmesini tolere etmez; bastırılan tema, çoğunlukla daha sert ve travmatik biçimde geri döner. Anne ilke, korunmayı ve koşulsuz kabulü savunurken; baba ilke, sınanmayı ve hak edişi öne çıkarır. 4. ev perspektifinden bakıldığında soru şudur: “Neden çocuklarımı acı ve sınavla eğitiyorsun?” 10. ev perspektifi ise şöyle cevap verir: “Konfor, hak edilmeden verilirse bilinç gelişmez. Sınav, ayıklamak içindir.” Modern dünyada iktidar yapılarının büyük ölçüde Satürnyen (10. ev) bir mantıkla işlemesi tesadüf değildir. Hiyerarşi, disiplin, itaat ve performans; duygusal bağların ve vicdanın önüne geçmiştir. Bu noktada Bohemian Grove ritüelleri anlam kazanır. Sıklıkla vurgulanan baykuş figürü, burada yalnızca bir “bilgelik” sembolü değildir. Ezoterik okumada baykuşlar geceyle ilişkili sessiz gözlemcilerdir. Bohemian Grove gibi karanlık buluşmalarda ay kalplere ışık vermez; dişil rehberlik yoktur. Bilinç, yalnızca karanlıkta görmeye programlanır. Bu bağlamda ritüellerin amacı, iddia edildiği üzere, katılımcıların vicdan ve empati bağlarını zayıflatması, içsel ve özgün bir kimlik yerine yapay bir kimlik inşa etmesi ve emir–itaat ilişkisine koşulsuz uyum sağlaması olarak okunabilir. Bu ritüellerde gerçekleştiği iddia edilen "çocuk kurban etme: anlatıları da bu sembolik düzlemde ele alındığında, literalden ziyade bilinç düzeyinde bir fedayı temsil ediyor olabilir: içsel masumiyetin, korunma refleksinin ve şefkatin yok edilmesi. Bohemian Grove ve benzeri yapılanmalar, yalnızca gizli kulüpler ya da teatral ritüeller olarak okunamaz. Bu tür sembolik düzenekler, 4.–10. ev ekseni üzerinden değerlendirildiğinde; modern iktidar yapılarının neden duygusal kopuşu, vicdan yitimini ve robotik itaati ödüllendirdiğini gösterir.