Başak burcu, bize değişken ve kritik havası ile sevgiye analitik yaklaşma gibi bir tutum sunabilir. Kişi kendi öz değerini ve materyal başarısını kriterlere bağlayabilir. Sevginin sonsuz bir kaynak olduğunu unutup filtreler koyabilir, belki kusur bulmaya açık olabilir de. Fakat sonsuz sevgiye inandığımız evrende, insan zihni kadar çeşidi vardır sevginin; sevgi dilleri ayrışır, hormonel ve nörolojik etkiler ve hele ki bilinçaltı ile sevgiyi algılama şekli benzersizleşir. Kişi kendi benzersizliğini tanımadan, sevgi alma ve verme metodlarını analiz etmeden ve öz değerini hangi unsurlarla parlatacağını fark etmeden sevgiyi "sunamaz". Ve buna cevap, sevgi dillerini, başkalarını görme ve başkaları tarafından görülme şeklimizi analiz etmek. Hangi koşullar altında değerli ve güvende hissettiğimizi, öz değerimiz için nasıl düzenli çalışmalar yapabileceğimizi belirlemek. İlişkilerde sınırlar koymak. Budamak ve beslenmek. Fedakârlık aşkın sorumluluğu değildir. Gerçek bir âşık fedanın gerekmeyeceği dünyayı zihniyle ve kalbiyle analiz ettikleri ile, kendi zanaatkar parmakları ile yaratır. Masallarda anlatılan mutlu sonları boş ver ve kendin için ne yapman gerekli, etrafına bir bak. Başak sezonuna girmişken, tarotta başağın kartı olan Ermiş'ten bahsetmek istiyorum. 9 sayısı 10'dan, tamamlanmadan bir önceki sayıdır. Henüz mükemmel olmayanı, tamamlanmak üzere olanı, yolcuyu temsil eder; fakat Cennet sayısı olarak da geçer ve ruhani bir sayı olduğuna inanılır. Ruhsal uyanış, mükemmelliğe giden yol, sevgi ve karma sayısı olarak bilinir. Hizmet ile özdeştirilir. Tamamlanma başkalarına hizmet etmeden, farkında oldukları ile iyileştirmeden ve mükemmel olmadığını kabul etmeden gerçekleşemez. Başak burcu bize bunu anlatır ve kahramanın yolculuğu böylece şekillenir. Filizlerin yeşermesi için gereken su, başak için hakikattir. Hakikati Merkür'ün dual zihniyle emer, kıt kasırga ile kendini biçip eleştiriyle büyütür; biçilmemişçesine hasat verip beslemelidir, çünkü mükemmele en yakın şey sevgi ve mütevaziliktir. Ermiş kartı kendi içindeki ışığa güvenerek inziva olmak ile ilgilidir. Yalnız kalıp gölgeler ile yüzleştiğinde bilge olan kişi ışığa bakmaya gereksinim dâhi duymaz, çünkü içinde taşır o ışığı.