Bu harabe memlekette Ben baykuş gibi yaşıyorum. Bu memleketin kara geceleri benim, Kara gündüzleri benim. Gözlerim kıpkırmızı, Ama bu kez öfkeden değil. Seni gördüğümden beri Duygudan ve ihtirastan kızardı gözlerim. Sensiz bir gecem olmasın.   Kaderine kara diyorsun, İstemem ki kaderimiz Şehrin egzotik parkındaki ağaçlar gibi kökten ağarsın, İstemem ki kaderimiz Düşman çizmesi altında kalan dağlar gibi tepeden ağarsın. Kara geceler bizimse, Sensiz bir gecem olmasın.   Ben ölümü kolay kabul eden biri değilim. Yüzümde su yok. Ne açlık öldürdü beni, Ne göçmenlik ne polis işkencesi, Ne de hapishanenin özgürlük için ağlayan nemli duvarı. Öp, öp beni, yüzüm suya doysun. Sensiz bir gecem olmasın.   Gözlerim gördüğü zulmü, çileyi aklım unutmuyor. Bunu unutmak için Seni çıplak hakikat gibi görmek istiyorum. Bıktım hakikat elbisesi giymiş yalanlardan. Gözlerim gördüğünü gözler görmesin. Çıplak hakikatim ol, Sensiz bir gecem olmasın.   Ben çok yoruldum, çok, Tribünlerdeki bağırışlardan, Meydanlardaki çığlıklardan. Şimdi bu gürültüleri öldürsün gerek Senin ihtiraslı fısıltıların, Sensiz bir gecem olmasın.   İstemem sahte bir seçimden sonra Dilsiz bir milletvekili olayım. İsterim ki İsa nefesli sevgilim, Öpücüğüyle öldürüp, Nefesiyle diriltsin beni. Bu mucize karşısında dilsiz kalayım. Gel, gel, ter kokun parfüm gibi yayılsın. Göğsü cennet kapısı olan güzel, Sensiz bir gecem olmasın.   Utanç teri döküyorum, Her seçimden sonra utanç teri döktüğüm için. Şimdi bayıltmalı beni Teri kokan bedenin... Ben vatan nöbetinde de gizlice uyumuşum, Öyle toprağın üstünde. Ama şimdi uyuma vakti değil, Unutayım vatanı da siyaseti de... Gel, Sensiz bir gecem olmasın. Sensiz bir gecem olmasın.