Uygur Orhan Şiiri Üzerine Söyleşi, İmza ve Müzik Dinletisi Mardin’de

Uygar Orhan Mardin'de

Ankara’da sanatsal faaliyetlerini sürdüren Gri Kare Galeri/Atölye, Mardin’de etkinliklerine devam ediyor. Kurucuları arasında Mehmet Latif Sağlam, Özlem Erhan ve Uygur Orhan’ın yer aldığı Gri Kare’nin organizasyonuyla gerçekleştirilecek etkinlikte, şair Uygur Orhan, şiiri ve yazın serüveni üzerine okurlarıyla buluşacak. Söyleşi, imza ve müzik dinletisi formatında düzenlenecek etkinlikte, Uygur Orhan’ın son şiir kitabı Mezo’mêrdîn için bir imza bölümü de yer alacak. Şiir ile müzik arasındaki ilişkinin ele alınacağı buluşma, canlı bir müzik dinletisiyle tamamlanacak. Etkinliğin moderatörlüğünü Mahmut Wenda Koyuncu üstlenecek. Edebiyat ve müziğin bir araya geldiği bu özel etkinlik, 04 Şubat 2026 Çarşamba günü saat 19.00’da, Huner Plus Cafe / Kızıltepe’de gerçekleştirilecek. Gri Kare Galeri/Atölye ve Huner Plus Cafe’nin ortaklaşa düzenlediği etkinliğe tüm sanatseverler davetlidir. Uygur Orhan, şiirlerinde bireysel hafıza, coğrafya ve kültürel izlekleri özgün bir anlatımla ele alan bir şairdir. Çeşitli edebiyat dergilerinde yayımlanan şiirlerinin yanı sıra yayımlanmış şiir kitaplarıyla da dikkat çeken Orhan, üretimini şiiri düşünsel ve estetik bir arayış olarak ele alan bir çizgide sürdürmektedir. Mezo’mêrdîn Üzerine Mehmet Latif Sağlam’ın kitap tanıtım yazısından: Mêrdîn… Taşın diliyle konuşan bir yürek, rüzgârın alnına yazılmış bir destan. De ki beyaz çatal De ki geyikli duvar halısı De ki ağırdır Suriye kahveleri Lübnan, Beyrut lokumu Bir iğ doğurur Acem halısının üstünde beni Eşgere her şey Kaşı yarılmış yiğitler yatar orta yerde… Uygur Orhan, kelimeleriyle su gibi serin, ateş gibi kor, ekmek kadar hak bir düş kuruyor. Kadim bir toprağın nabzında; aşkın, sürgünün, emeğin, ölümün ve yeniden doğuşun sesiyle konuşuyor. Her dize bir sızının, bir hatıranın, bir kadının, bir çocuğun yankısı… Mezo’mêrdîn / Bir Düş Avlusu, yalnızca bir kentin değil, insanın içindeki en eski coğrafyanın da şiiridir. Her mısra biraz ağıt, biraz sevda, biraz da insanın kendine fısıldadığı en derin sözdür. Ve belki de tüm bu dizelerin sonunda, şairin kalbinden yükselen o tek ses kalır: “Kal, gitme ey Mêrdîn…”